Героин афганец Сокол

Yo yo yo, что каверзит всеми нами? Отчетливо врубаю как замшевые шишки растворяются в одном акте кайфа. Задумал я недавно охоту на уток в индейском стиле с топором, но перед этим нужно было закупиться.

Решил я купить героин просто на закладки. Зашел в тусовку где полно легких девчонок, скатались какие-то шишки, аресты не редкость. Все пытались быть такими же крутыми, как я, но без трипа они явно на верх не взлетали.

Внюхнув немного амфика, я заехал на закладку, чтоб с ними погрызлось. Городские грызла все заслонили себя от этой темы, а я не зря шпигал погоду. Она мне нравится, словно кристаллическая мечта, и вот я по пути в охоту.

Загубился я в своих мыслях, думаю покупать героин просто на закладку, или все-таки закатывать свой мозг на битах и басах. Но если пойду в этот трип, нужно кое-что на уме иметь: не забыть топор и походное снаряжение. Все же индейцы были мудрыми и готовыми к любым испытаниям.

Пришел я к друзьям, чтобы закупиться. Зашел, а они ломят шпиговать на полной шише. Я врубил свой стиль, сказал: "Я готов к охоте, бро!" Все уставились на меня, словно космический корабль прямо в их лицо врезался.

"Очень пиздато, братан!" - проговорил Миша. "Можно я с тобой на охоту пойду? Я тоже раньше индейцев гонял!"

Все поддержали нашу идею и мы отправились в путь. По пути еще немного внюхнули амфика, чтоб набраться сил. Пришли мы в лес, ощутим дыхание природы, и я понял, что эта охота будет самой бешеной в моей жизни.

Прошло какое-то время, и мы услышали звук утки, которое она издает, когда испуганного за милю угадывает. Ну, конечно, я тут же схватил свой топор и побежал к источнику звука. И вот, в нескольких метрах от меня, она, упрямо выглядывающая из кустов.

Все окружающие кусты и деревья начали танцевать, ветер резко поднялся, словно хотел освободить нашу добычу. Я трипанул на полную, но сохранил свой фокус на утке. Индейцы точно бы стали гордиться своим потомком.

Я бросил топор рядом и стал медленно приближаться к утке. Она всхрапнула и попыталась улететь, но она не улетит от меня! Я схватил ее за шейку и нежно поцеловал в клюв. Мы стали самыми крутыми друзьями за все время охоты.

Весь день мы весело грызлись в лесу, пока не наступила темнота. Наконец-то пришло время вернуться домой. Но по пути я решил еще попрыгать по лужам и вкусить настоящего экстрима. И я знал, что индейцы были бы горды мной.

Индейцы не знали, что такое амфик и закладки, но они знали, что такое естественное счастье и единение с природой. Буду я индейцем или нет, но в этом трипе я почувствовал что-то новое и настоящее. И вот я, настоящий рэпер и наркоман, возвращаюсь домой с уткой на шее, счастливый и пьяный от приключений.

Як я купив героїн і став зарабляць більш за маўклява родыцаў

Окей, слухай, бро, я ўсё скажу, як было. Ведаеш, я з самага пачатку быў аднім з той маладзі, што бягае па ўлаўленых закладках. І не толькі ўляўленых, я таксама батав, каб атрымаць свой дыплом. Вядома, ён мне прысабачыў галаву, але гэта і натхняла мяне на большае.

Аднаго разу, узе пасля боты, я пазнаёў мужыка з глыткамі. Ён расказаў мне пра героін - нарэшце што-небудзь новае, не проста люся LSD. А я так люблю паціснуць нервішкі своія! Што ж, я прыняў рашэнне спрабаваць гэта навіну. І што я скажу? Я змяняў сваё жыццё да непазнавання.

Для пачатку, я атрымаў героін праз сваіх знаёмых, што барыжаць наракатыкамі. Я павінен быў быць ўважлівым і абяры памер, які адпавядае маім патрабаванням. Я хацеў пераканацца, што ён ня будзе занадта слабым, але і не занадта моцным. Зрэшты, я ж не хацеў быць хуткім. І я знаў, што вымушаны будзе кампанаваць мой новы бізнес із маімі акадэмічнымі заняткамі.

Калі ўжо ўсё было гатова, я прыняў рашэнне рофліць на маіх бандероўках. Чамусьці гэта малае задавальненне для мяне - бачыць іх у захаванай турме і смяяцца над сваімі секрэтамі. І ў цяперашні час, пры гэтым тле, я стаў зарабляць гарэй за сваіх старцаў.

Тое, што самае важнае, - гэта не кіла грошай, якія я заробляў, але тыя ўражанні, якія я атрымліваў ад сваёй новай "кар'еры". І хацелася мне перадаць гэта нешта прыгожае сваім усяму наступнаму палету.

Так што, я пачаў мерчаваць героін. Калі мае дзяўчына пачала звяртаць увагу на мае змены - біцьку, што адбылося прыемна! Я пачаў хадзіць лепшая вобраз нашага горада, з фірмавым хутаркам і класнай шмоткай. І, можа, я трохі задаўжыў з адзеннем, купіўшы вялізную колькасць брэндавых рэчаў і розных "байцоў". Аднак я адчуваў сябе ўзлётным птушкай.

І вось я пераканаўся ў тым, што жыццё - гэта больш за наркатыкі і грошы. Жыццё - гэта пра шчасце і задавальненне. І, сапраўды, гэта не магло быць лепш за ўсё маё новае лепшае здароўе!

Але, ведаеш, мне трэба было навучацца, як выкарыстоўваць гэты новы бізнес, каб зарабіць шмат грошай. Я ўзяў на сябе сацыяльную ролю "барыжара" і пачаў працаваць з людзьмі, якія мелі патрэбу ў маіх таварах. І, праўда, я пачуў сябе моцным і атрымаў магутнасць кантраляваць людзей. Але, просьціш, ты ніколі ня зразумееш гэтага, пакуль сам не перажывеш гэтыя моманты і не зробіш свае ўласныя рашэнні.

Так што яна рыскуе даведацца пра маю новую "кар'еру"? А ўсё ад таго, што я зрабіў, што мне трэба было папярэдне абзнаёміць яе з маім новым жыццём. Хаця бы за тое, што я хацеў быць адкрывым з ёю.

Так што, я ўсё таксама паласіўся атрымаць падтрымку ў адзін з маіх друзей, якія ўжо ведалі пра маю сітуацыю. Ігар, называлі яго "Ігар Дзядуля", меў усе дашынскія связі, якімі мне трэба было забяспечыць сябе.

У канцы канцоў, я прыняў рашэнне раскрыць усё ёй. І ёй знадобілася час, каб зразумець гэта. Але, ва ўжо цяпер яцька, я самавольна вырашыў сваю сітуацыю і зрабіў з усімі магчымымі сустраканнямі, а то і магчымымі сустраканнямі, каб стварыць сябе найлепшае жыццё.

На канец, гэта ўсё аб грошах. Хто імі кіруе - той кіруе жыццём. Але, ведаеш, я чую, што тут гэта толькі пачатак. І яцьке, я не збрашу мерыцца, пакуль ня збіруся ўзлётам!